Laat je inspireren door onze blog

10/12/2019

Mag het ook eens niet gaan?

Gisteren ben ik naar toneel geweest.
Het was goed. Naar het schijnt.
Ik weet het niet want ik ben in slaap gevallen.
Gelukkig heb ik niet gesnurkt,
wist Filip mij te verzekeren.

Ik loop mijzelf al de hele week voorbij...

26/11/2019

Ooit al te druk gehad?

“Nee, dat krijg ik niet meer in mijn agenda, te druk met de meerjarenplanning…”, hoor ik tegenwoordig regelmatig. Druk bezette mensen, de toekomst van hun organisatie aan het uitstippelen.

"En hoe zit het met JOUW persoonlijk beleidsplan?" durf ik al eens terug te vragen? Heb je het ooit al te druk gehad omdat zoveel aandacht naar je eigen toekomst ging?  Je plan voor 2020 van de firma “ME-MYSELF+alles-en-iedereen-die-mij-dierbaar-zijn”?

Al meer dan 10 jaar zonder ik mezelf in putje winter een dag af
Een dag tussen de jingelende bells voor mezelf
Om in alle rust terug te kijken op wat was
En te kiezen wat volgend jaar zal zijn

12/11/2019

Over mouwvegers en aandachtshoeren

 “Ik zie ze naar onze directeur stappen, de trut. Mijn maag keert al om. Haar verleidingslach om haar mond. Ze schudt nog eens met haar veel te mooi haar. Borst vooruit. Ze staat hem rond haar vinger te draaien en uit te leggen hoe goed ze wel is. Ik hóór niet wat ze zeggen maar ik wéét dat ze mijn job aan het inpalmen is…. ”

De walging stond in zijn ogen toen Martijn me dit vertelde over zijn nieuwe collega. Hij is de zoon van een vriendin, sinds een paar jaar als junior aan de slag is in zijn bedrijf. Ik ken hem als een zeer getalenteerde, zachtaardige en empathische jongeman…

24/10/2019

De ontdekking van de fotografie

Deze foto veranderde mijn leven.
In een leven VOOR en
een leven NA de ontdekking van de fotografie.

Dit beeld is het resultaat van een klik op mijn GSM. 
Zoals ik er voordien misschien al 500 000 had gemaakt. 

8/10/2019

Bekentenissen van een zondagskind

Ik ben een zondagskind.
Ik heb alles. 

Ik kus mijn handjes. 

Dit is de schone kant van het verhaal.
En ja heel oprecht, ik kus mijn handjes. 

25/9/2019

“Het Is weer voorbij die mooie zomer….”, hoor ik op de radio.

Elk jaar overvalt het me. Op de meest onverwachte moment ergens na de grote vakantie doorprikt Gerard Cox mijn illusie van zomerse oneindigheid. Ik voel een steek. Nee, ik wil niet.
Maar in deze heb ik niets te willen, realiseer ik mij ook nu weer.
Voorbij is die lichtheid van de zomer. De energie en warmte die vanzelf komt. 
De natuur vraagt van mij een beweging van terugschakelen. 

13/3/2019

Over onprofessionele losers* en ander leuks

“Eén blogbericht om de 2 weken…?” vraagt Elke mij. Ik besloot Kanssa professioneler te willen aanpakken  en vroeg Elke, een wijze madame en specialist in social media, om me te helpen.“Dat moet wel lukken…” antwoord ik overtuigd terwijl we bezig zijn mijn ‘content  plan’ uit te werken. Intussen zijn we 3 weken verder en is er nog altijd geen blogbericht… Mijn normaal onuitputtelijke inspiratiebron lijkt opgedroogd. 
 

 
26/2/2019

Pleidooi voor "gewonigheid"

“Ik pleit voor gewonigheid”, hoor ik Dirk De Wachter op de radio zeggen… “Het moet niet altijd WOW zijn, een weekend thuis vol huishoudelijke taken, daar is niets mis mee” weergalmen zijn woorden nog na in mijn hoofd...
 

 
26/6/2018

SISU, SI, ... wat? De Finse manier om door te zetten.

Finland, gelukkigste land ter wereld
Finland 
scoort hoge toppen in allerlei internationale rankings: het gelukkigste land met het beste onderwijssysteem, het minst corrupte, meest stabiele enmeest progressieve land ter wereld…
 
Finland is een natie van bescheiden, eigenzinnige mensen die een bijzonder fenomeen delen met elkaar : SISU.
 
18/6/2018

Geef jij ook het slechte voorbeeld?


Naar jaarlijkse gewoonte is de maand juni bij mij een zotte maand: mijn pubers hebben examens, mijn klanten willen nog van alles voor de vakantie, er moet nog snel een offerte buiten en mijn boekhouder zit achter mijn veren. Ik zie mijn to do lijst huizenhoog oplopen, in schril contrast met de inkortende beschikbare tijd tot ik in juli op vakantie vertrek. Stress! 
12/6/2018

Flinke meisjes kunnen het zelf?

Vorige week had ik een bende fijn volk aan mijn tuintafel. Mensen die ik gevraagd had om met mij mee na te denken over Kanssa en hoe verder te gaan.

Ik heb mezelf over de schroom moeten zetten om hen dat te dùrven vragen. “Die druk bezette mensen hebben toch wel wat beters te doen dan hun avond te spenderen aan mijn project?” Maar neen dus, ze kwamen. En van de genodigden die niet konden komen die avond, kreeg ik fijne antwoorden.