Geplaatst op

Cadeau van de paashaas

De liefde voor de podcast, dat is één van de cadeaus die Corona mij bracht. Ik luisterde vroeger ook wel al eens een podcast maar sinds ik er zelf één heb is het exponentieel gegroeid.

Ik vind de doorgaans 30 tot 45 minutenlang een verademing van eenvoud, diepgang en nuance in deze flitstijden waar een flimpje op social media van 30 seconden al te lang is.

Mijn bevlogen paashaas brengt je deze vakantie een speciaal ei: ik struin de komende dagen samen met jou door elke aflevering van mijn podcast Bevlogen Ambtenaar. 

👉 Ik geef je telkens 1 element mee van wat MIJ is bijgebleven en MIJ inspireerde. 

👉 Er zijn ook een aantal afleveringen waar de foto nog niet van gepubliceerd werd. Zoals deze hieronder bij aflevering 1 van Petra De Sutter. Bekijk hieronder en lees waarom niet. En lees wat er zo speciaal is aan die fotoreeks 👇.

PODCAST Aflevering 1 met Minister van Ambtenarenzaken, Petra De Sutter 
Er is me veel bijgebleven uit dit gesprek!
Hoe openhartig en toegankelijk Petra is.
Hoe het ministerschap haar geen capsones bezorgde.
Integendeel.
Ik ben blij met dit gesprek omdat het niet zozeer “met de minister” is maar met Petra de inspirerend leidinggevende in de publieke sector… al vele jaren zelf bevlogen ambtenaar. 

Specifiek vond ik het heel inspirerend om van haar te horen hoe zij heeft (moeten) leren delegeren en dat ook niet vanzelf ging…. benieuwd wat jou bijblijft ?   

Je hoort in de podcastaflevering wat cello voor de minister betekent. Toen Filip dit hoorde, had hij deze foto voor ogen. Het vergde enig overtuigingsvermogen 😉 maar kijk…
Haar voorwaarde is dat deze intieme foto NIET viraal gaat. Ze vroeg me haar niet te taggen op social media als ik die daar op zet. Uiteraard ga ik dat niet doen.
Maar ik wil jullie, mijn trouwe volgers wel dit beeld cadeau doen! luister podcast 

Een fotoreeks met een verhaal

Fotograaf van dienst, Filip Claus  is mijn partner. Hij heeft zijn strepen ruim verdiend en kiest er nu voor enkel nog buitenlands werk te doen. Nee, ik moet je niet uitleggen wat dit het afgelopen jaar betekend heeft.

Misschien is deze fotoreeks dan wel mijn tweede cadeau van Corona? Het idee ontstond stilaan. Op onze wandelingen. Niet zomaar een goeie foto maar een toegewijd project van ons 2.

Geplaatst op

Bijna 1 miljoen kansen

Deze woorden van mijn Nederlandse collega aan de vooravond van de verkiezingen bij onze Noorderburen, moét ik gewoon delen:

Ik geloof in een overheid die in iedere actie van meerwaarde is voor de samenleving.
Ik geloof in ambtenaren die met passie en gedrevenheid hún bijdrage hieraan leveren.
En ik geloof in een samenleving waarin iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt, we snappen dat we het samen moeten doen en we bereid zijn om rekening te houden met elkaar.
De verkiezingen van woensdag gaan dit niet ineens binnen handbereik brengen. En dat is niet erg. We hebben in Nederland 1 miljoen ambtenaren. 1 miljoen kansen om het systeem van binnenuit te transformeren. 1 miljoen mogelijkheden om de beweging te beginnen. Wie doet er mee?” Jeanette Van Rookhuizen
👉 Dààrom doe ik wat ik doe met Bevlogen Ambtenaar.
Ook in ons land. 
Doe jij mee?

🎧NIEUWE PODCASTAFLEVERING 🎧

Nathalie Debast, woordvoerder van de VVSG

Ook al is Nathalie zelf geen ambtenaar, ze kent de lokale overheidscontext als geen ander. Ontdek hoe Nathalie, vanuit haar vogelperspectief naar steden en gemeenten kijkt en wat jij daarvan kan leren (ook niet-lokale ambtenaren!). Hoe die de afgelopen maanden het onmogelijke voor elkaar kregen en welk effect dit had/zal hebben volgens haar. Nathalie vertelt ons waarin zij gelooft. Waarom lokale overheden de sterkhouders zijn en waren in deze pandemie. En waarom voor haar de toekomst lokaal is. Het gesprek is doorspekt van voorbeelden en tips uit Nathalie’s en mijn rijke ervaring. Inspiratie gegarandeerd dus!

hier podcast luisteren of klik op foto hierboven

Geplaatst op Geef een reactie

Goesting houden in tijden van lege potjes

Nood aan erkenning voor geleverde inspanningen.

Het is des mensen. Eén van de belangrijkste criteria om gemotiveerd te blijven. En in deze tijden meer dan ooit hetgeen waar medewerkers tegenaan lopen in wat ik elke dag zie en hoor in mijn praktijk. Zovelen hebben zich in bochten gewrongen. Als de erkenning nadien uitblijft, is de pil bitter en de reactie heftig. Dat zien we aan de staking van gisteren.

Ja, het gaat over loon. Maar daar wil ik het nog niet eens over hebben. Het gaat ook over dat schouderklopje. Een knipoog. Een bedankmailtje. Uitgenodigd worden om een presentatie te doen.

 

Het gaat over GEZIEN WORDEN (ook daar gaat de webinar van straks ondermeer over… zichtbaar zijn!). Waardering krijgen. Respect. En loon is daar een uitloper van.

Maar wie moet die erkenning GEVEN? Wat verwachten wij eigenlijk? Moet het van onze leidinggevenden komen? Ja natuurlijk is dit de taak van een goede leidinggevende. Maar het is ook voor hen een klotetijd. Ieders potje is leeg. Nog nooit loodste iemand een organisatie door een pandemie…

Waarom kijken wij zo “naar boven” als het over onze noden gaat. De burgemeester. De minister. De leidingGEVENDE. Uiteraard dienen die goed te besturen, verantwoordelijkheid te nemen en erkenning te GEVEN.

Maar als we het nu eens zouden omdraaien?

Als we nu eens met z’n allen veel meer leidingNEMENDEN zouden worden? Los van rang of stand. Los van hiërarchie. Stoppen met verwachten maar zelf actie nemen? Vandaag beginnen. Want als we moeten wachten op “het systeem” dat verandert, dan ben ik er allang niet meer…
👉 Vanop afstand kijken naar wat we zelf nodig hebben (missen) en stappen (stapjes) zetten om dit te krijgen?
👉 Net nu extra waakzaam zijn voor de noden van anderen en die binnen onze mogelijkheden aanpakken. Zoek het niet ver: zelf meer schouderklopjes geven. In gesprek gaan met je team…

Ik kijk met bewondering naar de Finnen. Het land dat ik als mijn binnenzak ken. Niet dat het daar alleen rozengeur en maneschijn is… maar ze zijn toch maar lekker voor het 4de jaar op rij -OOK in Coronatijden- weer de nummer 1 in de World Happiness Index! Het gelukkigste land ter wereld…

Sisu, hun manier van met moed, kracht en vastberadenheid te leven omvat ondermeer verantwoordelijkheid NEMEN en zelfleiderschap. Het is een actiemindset van specifiek in moeilijke omstandigheden toch stappen te zetten. 

Finse kinderen leren van kleinsaf veel meer naar zichzelf te kijken. Zelf met hun talenten aan de slag te gaan (in het beste onderwijssysteem ter wereld, remember). En dan krijg je een maatschappij van verantwoordelijkheidsNEMERS. Met als resultaat de nummer 1 te worden in allerlei rangorden. Het is een land waar men veel meer zorgt. Voor anderen én voor zichzelf.

Hieronder leg ik in 3 minuten uit wat Sisu is. 

Wat kunnen wij en onze organisaties NU van de Finnen en Sisu leren?

Veel. Ik zou er een boek over kunnen schrijven (een uitgever heeft mij dat trouwens al gevraagd). Ik zal het er hier ongetwijfeld nog over hebben de komende weken…

Maar voor vandaag wil ik je uitdagen om voor jezelf na te gaan waar ook JIJ nog meer kan leidingNEMEN. Wat jij NU al zelf nog meer kan doen in deze tijden van lege potjes. Maak het niet moeilijk, begin met een eerste stapje Ik hoor het graag!

Geplaatst op Geef een reactie

Nieuwsbrief 23 maart

Alles was klaar…

voor Kanssa’s webinarreeks “Kracht en kwetsbaarheid in vreemde tijden”.  En toen was er een keiharde knal. Door merg en been. Filip die SHIT riep en met zijn handen voor zijn ogen naar binnen kwam lopen.

In een fractie van een seconde legde mijn verstand alle puzzelstukjes bij elkaar: Dit kon niet anders dan de borrelende frietketel zijn die in mijn man zijn gezicht ontploft was. 

Op slag was ik helderder dan ooit. “Op hoeveel graden stond dat ding?” 180.  “En je ogen?” Ik had mijn bril aan.

Er volgden 24 gekke uren. Op een rollercoaster.

Water-water-water. Ambulance. Hij die in deze tijden niet naar het ziekenhuis wil. Alert de nacht doorkomen. Naar dokters bellen, nu je die mensen écht niet wil lastig vallen over ontplofte frietketels. Geraakt zijn door hun warme hulpvaardigheid. Ook nu. Apothekers. Wondzorg. Doortastend. Zonder twijfel. De ene beslissing na de andere. 

En dan komt de moment dat je klaar bent met wat moest gebeuren. 

Je realiseert je dat een drama voorkomen is. 

Geen blinde fotograaf

Filip Claus voor wie de wereld ZIEN zijn leven is.

En dan komt de tweede klap. Adrenaline weg. Ik zak ineen.

Op mijn tocht langs de Leie die namiddag besef ik hoe dit een les in KRACHT en KWETSBAARHEID is. 

Wat ik nu te doen heb, zijn de gevoelens van wat het ongeval met mij deed durven toelaten. Niet stoer doen of vergelijken (er zijn inderdaad veel ergere dingen die mensen meemaken). 

Twijfelen of ik dit wel zoooo openbaar moet doen ? In een nieuwsbrief? Filip die zegt: “Oei hiermee stel je je wel heel kwetsbaar op”. En het toch doen. Kanssa voorleven. Weten dat mijn meerwaarde in deze wereld nét de combinatie van kracht en kwetsbaarheid is.  

Ik kàn mijn webinar niet meer geven zoals voorzien

Daar in de natuur wordt glashelder hoe ik niet meer kàn geven zoals het voorzien was. Ook al was alles klaar. Ik sta hier anders in na dit ongeval. 

Ik beslis mijzelf de tijd te gunnen deze week om het gebeurde te laten inzakken. Naar binnen te keren.

Mijn webinar een week te verplaatsen. 

Walk my talk.

Kan jij er ook bij zijn op 7 en 9 april voor een nòg betere webinarreeks? Meld je hierboven- of onder aan.

Warm wijs volk, wees welkom!

PRAKTISCH: 

7 april 15-16u30 (we hadden die dag de eerste KANSSAmenkomst gepland, bij deze dus een virtuele variant)

9 april 20-21u30

bij voorkeur samen te volgen, apart kan ook

Was je al ingeschreven dan mag je maar hoef je niet opnieuw in te schrijven.

Na inschrijving krijg je via mail de link waarmee je je op de dag van het webinar aanmeldt. 

WARM WIJS VOLK WELKOM!

Geplaatst op Geef een reactie

Geen knuffelcontact maar een ambetant-enaar

‘Knuffelcontact’ is het woord van het jaar 2020. OK dat zal wel maar ik ben het beu gehoord…
MIJN woord van het jaar is Ambetant-enaar.


Ja, een ambetante ambtenaar. 
Nee, dat is geen scheldwoord maar wel een geuzennaam.
De stropdrager van de ambtenaren, zouden we in Gent zeggen.

Vandaag passeerde het woord alweer in mijn inbox en ik besluit hierbij het te verheven tot de geuzen-stand der bijzondere woorden. 

De ambetant-enaar.
De dwarsligger.
De moeilijke die meer wil.
Die weeral commentaar heeft en niet direct meeloopt. 

Ne ‘goestendoener’ zou mijn pepe-zaliger gezegd hebben. En ja, dat was toen wél een scheldwoord, iemand die niet solidair is en uit egoïsme zijn eigen ding doet.

De ambtenaren die ik het zie gebruiken, doen dat ook met een zekere schroom.

Het zijn (waren) enthousiastelingen van nature.

Doorgaans breeddenkende, slimme mensen die zich bewust zijn van (hun rol in) het groter geheel. Resultaatgerichte wereldverbeteraars voor wie het resultaat te lang uitblijft.

Ik heb het hen (voorlopig?) ook alleen nog maar horen gebruiken over zichzelf want eigenlijk

 

willen ze geen ambetant-enaar zijn…

Ze doen het NIET uit egoïsme. Integendeel.
WEL uit zorg voor dat groter geheel.

Alleen wordt dat niet altijd zo gezien en ervaren.  


Ben jij of ken jij zo een ambetante-naar? Of heb je het gevoel er in deze uitdagende tijden meer tegenaan te lopen bij jezelf en je collega’s? 


Dan schuilt daar waarschijnlijk een BEVLOGEN ambtenaar achter…


En weet je wat?
Mijn ervaring leert dat je dat kan ombuigen.
Van frustratie naar flow. 
En dat je daartoe meer ZELF in de hand hebt dan je denkt.
Nee, ik geloofde het vroeger ook niet.
Maar ik zie dat het kan.
Met vallen en opstaan. 
Ik wed dat het ook in jouw organisatie kan.

Met IMPACT = resultaat voor het groter geheel
Met GOESTING = voor jezelf en de mensen om je heen
En op veilige wijze zonder de handrem op (omdat je misschien al eens met je kop tegen de muur bent gelopen?)


Van lastig naar bevlogen?  Hoe dan?
Het is een proces. Met vallen en opstaan. Een werkwoord. En je moet bereid zijn ook naar jezelf te kijken.
Alvast dit: 

  • STOP met je te frustreren en energie te verliezen in zaken waar je zelf NIETS kan aan veranderen. 
  • START bij de eerst volgende kleine stap die je WEL ZELF kan nemen 
  • VERANDER de manier waarop je ernaar kijkt
  • LUISTER naar de podcast BEVLOGEN AMBTENAAR  en laat je inspireren door anderen (vrijdag verschijnt een heerlijke nieuwe aflevering met een Vlaamse ambtenaar) 
     


Op een bevlogen 2021!
In mijn pijplijn zit alvast veel boeiends, can’t wait

Cheers

Geertrui 🥂

PS:

Wedden dat we het daarover zullen hebben op het Bevlogen Netwerk onder ambtenaren van diverse overheden? Een kleine selecte groep start samen op 22 januari (tot eind maart). Is 1 van de 2 laatste plaatsen voor jou of je collega, medewerker?  Check it out en/of contacteer me gerust als je er meer wil over weten op geertrui@kanssa.be

Geplaatst op Geef een reactie

VANDAAG NAM IK EEN BESLUIT – Nieuwjaarsversie

… dat was de titel van mijn nieuwsbrief ergens half oktober.
Ik droomde er al zolang van.

Van radiootje spelen.
Een eigen podcast maken.

Ik zag het zo voor mij.

De Friedl Lesage van de Bevlogen Ambtenaar, die zou ik worden 😉

Gedaan met al die ervaring en verhalen van de zovele inspirerende ambtenaren die mijn pad kruisen enkel voor mijzelf te houden! 

Verhalen van (h)erkenning om met jou te delen.
Inspiratie.
Leren van anderen.
Hoe zij beperkingen ombuigen tot mogelijkheden. 
Tips.

Handvatten. 
Trots mogen zijn als ambtenaar.

Kiezen om te kijken naar wat wél kan.
Ook al kwak je in je bevlogenheid soms met je kop tegen de muur.
Loop je vast in een systeem waar je zelf deel van bent. 

Mijn verlangen naar deze podcast was groot.
Mijn waarom duidelijk maar

 

mijn verlangen om te vermageren is ook al 25 jaar groot… 😉


Ik had iets anders nodig om ZEKER te zijn dat dit deze keer écht zou gebeuren.

Et voilà, ik kan je zeggen:

het is magisch, zo een mail
met de stoere, zelfzekere titel
dat ik een besluit had genomen 

Eigenlijk deed ik het in mijn broek.   


Ik had nog NIETS. 
Maar eens die mail buiten wist ik dat ik niet meer terug kon. 

Vandaag, 2 maanden later
zijn er al 4 afleveringen 
(ja, ik geef toe ik had er al 40 gewild)

213 luisteraars
(ja ik geef toe, ik had er al 200 000 gewild)
(nee geduld is niet mijn sterkte)

Er is nog een weg te gaan (waarmee jij mij kan helpen, zie PS 👇),
maar vandaag is het mijn vreugde en trots die ik met jou wil delen, Kris!
Joepieeeeee, I did it 🚀

Ja dit vreemde jaar bracht ook veel bijzonders 🎁
 
Conclusie:
EEN BESLUIT NEMEN en jezelf geen weg terug gunnen.
Ervoor gaan. 
En dat delen met mensen die je waardeert, die je niet wil teleurstellen,
werkt!

Test het uit voor jezelf.


Welk besluit neem jij? 
Echt? 
Welke droom wil jij in 2021 doen uitkomen?  
Voor je team, je medewerkers, je overheid, de mensen/het thema waar jij voor werkt en vooral: jijzelf daarin als ‘leider’…
Ben je er nog niet helemaal uit?
Of weet je het wel al maar loop je tegen van alles aan en
“zal het wel weer niet lukken”…?

Beste Bevlogen Ambtenaar,
ik word gelukkig van met je mee te denken.
Van beperkingen om te buigen tot mogelijkheden.
Wegens groot succes en evenveel plezier, staan er opnieuw een aantal tijdslots open na de vakantie voor een virtuele koffie, een half uur online met mij. Boek je cadeau hier.  ☕🎁🎧
(exclusief aanbod voor ambtenaren en lezers van de nieuwsbrief)

LET WEL: het zou kunnen dat er nadien effectief geen weg terug is 😉 

Benieuwde groet en tot volgend jaar,

Geertrui 🎄

PS:
Ben jij blij met Bevlogen Ambtenaar?
Mijn volgende stap is meer bekendheid, help me door zelf SUPER VERSPREIDER te worden van het bevlogen-ambtenaren-virus 
👉 Deel de podcast, er mogen nog 199 787 luisteraars bij 😉 Al je virale en andere acties om de wereld te veroveren zijn eveneens welkom. Review op ITunes bv… Luister zeker ook vanaf 8 januari om de 2 weken naar de nieuwe afleveringen…. veel lekkers op komst 
👉 Laat je bevlogen collega’s (of zij die het graag -weer- willen worden) zich HIER aanmelden op de nieuwsbrief 

PPS:
Deed je jezelf dit al cadeau 👇? Een uur me-time bij het haardvuur? Naar rust door inzicht. Leren uit 2020. Naar meer impact en goesting in 2021? Wil je het ook cadeau doen aan je bevlogen collega’s die deze nieuwsbrief nog niet krijgen, laat hen zich dan aanmelden via deze link (niet het boek hierboven doorsturen want dan krijgen ze de tips nadien niet) 
Doe ook cadeau aan je collega’s. 

Geplaatst op Geef een reactie

Waarvoor doe jij het?

Hoe meer hij vertelde, hoe meer ik kippenvel kreeg. Het was alsof hij aan het beschrijven was wààrom ik het project BEVLOGEN AMBTENAAR in de wereld zet.
 
Tijdens 1 van de intussen 13 (!) doorbraakgesprekken 

die ik de afgelopen weken deed, vertelde S hoe hij met volle overtuiging in het onderwijs was gestapt. Omdat dààr de plek is waar het gebeurt voor de toekomst van onze maatschappij. Hij is iemand die overal mogelijkheden ziet. Verbinder. Visionair. Enthousiast. Hij werd al snel directeur van de school en liep na 6 jaar met zijn kop tegen de muur. Zijn ploeg was niet zo visionair als hij. Hij was teveel voor op zijn tijd. En vocht zich vast in he systeem.
Hij ging door een zwarte periode. Leerde over zichzelf. Over het systeem.

“Ik zag buiten mijzelf ook anderen uitvallen in het onderwijs. Vaak zij die innoverend willen werken, die ideeën hebben buiten de bestaande hokjes. Ze vluchten of lopen vast….”
Intussen werkt hij als bevlogen projectleider bij de Dienst Onderwijs in zijn stad.

Hij doorbreekt er schotten tussen diensten.


 “Men wil mij in het kot van onderwijs steken, maar ik werk voor de stad… heel de stad, zo voelt dat voor mij”. Hij ziet overal kansen voor kinderen en jongeren en pakt ze vast.

“Maar hoe graag ik mijn job doe, ook nu voel ik hoe structuren mij belemmeren. Hoe alles te traag gaat voor mij. Hoe er weer veel aan mijn overheidsjob vasthangt waar ik niet goed in ben, dat mijn energie wegzuigt…”

“Ik weet niet of ik het hier ga volhouden…”, kijkt hij met bezorgde blik mijn kant uit… 


En dan barst het gesprek los. Ik stel vragen. Vertel. We pingpongen. We hebben het  over

  • Hoe het systeem mensen als hem nodig heeft. Nee, weggaan is niet de oplossing.
  • Dat het misschien wel gaat over leren dansen in de regen?

  • Als hij zijn ‘probleem’ (in zijn geval: creatieveling in een log hokken-systeem terwijl hij net hokken wil doorbreken) nu eens op metaniveau zou bekijken?
  • Als een opportuniteit, een project vol kansen ipv iets dat hem bezwaart.
  • Als hij nu eens creatief op zoek zou gaan naar hulpbronnen daar waar hij zelf vastloopt, nog meer focussen op wat WEL kan? 
  • Beetje bij beetje beweging loswrikken. Blij zijn met (voor hem soms te) kleine stappen
Ook al zaten we elk achter ons scherm. En ook al zijn hier geen wereldschokkende dingen verteld. 

Ik voelde de ruimte in zijn hoofd en lijf ontstaan. Het stroomde. Ook bij mij. 

100 kilo lichter klikte hij een half uur later op “end meeting”. Beiden met een smile tot achter onze oren.

Ja, daarvoor doe ik het. 



👉 Waarom doe jij jouw job?
👉 Waar loop jij tegenaan? En als je het op metaniveau bekijkt? Met afstand en relativeringszin… 
👉 En komen nu de “jamaars…”? Herbekijk het dan nog eens. Wat heb je nodig voor een JA?   


Bevlogen groet

Geertrui

PS: Ben jij projectleider, teamcoach, stafmedewerker, directeur, diensthoofd (titels, diploma’s, leeftijd of graden zijn hier onbelangrijk)… van om het even welke (semi-) overheid en wil jij ook een gratis doorbraakgesprek? Sinterklaas heeft er nog een aantal in mijn agenda geboekt volgende week 😉  (oranje knop, vol is vol 👇)


PPPS: De nieuwe groep van het Bevlogen Netwerk start NIET in december maar wel op 22 januari. Iets voor jou? Je collega? Je medewerker? Check it out en stuur door 👇

Geplaatst op Geef een reactie

Wat we kunnen leren van losse stokjes?

Speelde jij als kind ook soms MIKADO? Dat spel met die stokjes. Ze liggen eerst mooi naast elkaar in een doosje. Je neemt ze allemaal tegelijk vast, zet ze recht en laat ze lukraak door elkaar vallen. 

De clou van het spel is om in dat kluwen van stokjes te zoeken naar eentje dat los zit. Dat neem je eruit, zonder de andere stokjes te bewegen. En van zodra er een ander stokje beweegt is je beurt om en gaat iemand anders op zoek naar een los stokje. 

Een onoverzichtelijk kluwen.
Eén stokje dat loszit.
Alleen zie je vaak niet direct welk.
En soms zie jij het helemaal niet maar de volgende aan de beurt wel

“Help, ik zit vast…”

met deze vraag, of is het eerder een vaststelling, kwam de charmante K naar ons doorbraakgesprek 🙂 Zij nam vorige maandag deel aan ons workinar (meer hierover later!) en kon één van de 10 plekjes voor een persoonlijk gesprek met mij bemachtigen. (ze waren op slag uitverkocht!) 

Wat heb ik genoten van dat gesprek en… van alle gesprekken!  
Samen ruimte geven aan een vraag en met mijn buitenstaanders-blik inspiratie en inzicht brengen. 👉Over hoe burgers te betrekken bij een belangrijk project voor je stad maar waar je inwoners in eerste instantie niet willen van weten. 👉 Over je organisatie voorbereiden op na-Corona en daar niet alle aandacht naartoe laten gaan. 👉 Of over bevlogen-zijn als ambtenaar en hoe als leidinggevende met beperkte middelen toch ruimte geven aan je mensen. 👉 Hoe je omgaat met die ambtenaren in je team die helaas het bestoft en verzuurd imago alle eer aandoen en anderen meetrekken…. 

Of dus, zoals K, over je eigen weg zoeken, denken dat je vastzit en een half uur later inzien…

dat er zoveel uitwegen zijn als je je focus maar legt op het stokje dat los zit. 

Ik zie bevlogen ambtenaren soms vastlopen in het systeem waar ze zelf deel van uitmaken. We zouden allemaal willen dat de stokjes mooi in het doosje liggen. Maar het is een kluwen. En ja, je gaat mij niet horen zeggen dat structureel alles in orde is. Maar weet je, we kunnen niet wachten tot “het hele systeem” verandert. Daar kunnen wij in zijn geheel niets mee. We kunnen WEL gewoon klein beginnen. Bij onszelf. In ons eigen team. Onze eigen organisatie. Met dat ene kleine stokje dat los ligt… dat we misschien zelf nog niet zagen?
 

👉 Welk stokje ga jij deze week vastpakken? 
👉 Met wie ga jij er deze week over spreken? Met welke directe collega? Maar waarom ook niet met mensen waar je normaal nooit mee praat. In deze thuiswerktijden is iedereen ook maar een Teams-call verwijderd…



Bevlogen groet

Geertrui

PS:
En weet je wat? Ik heb zo genoten van mijn doorbraakgesprekken vorige week, ik geef er nog 3 weg aan bevlogen ambtenaren! Telkens 30 min. Nu vrijdagmiddag 27/11 tussen 14 en 16u, pre-weekend aperitiefje of stuk taart is toegelaten 😉

Wil jij (alleen of samen met collega’s) erbij zijn? Stuur me voor middernacht (24/11 tot 23u59) een mail (groene knop 👇 of geertrui@kanssa.be). Leg je vraag voor (alleen al het formuleren van je vraag zal je helpen) en vertel me waarom je die met mij wil bespreken. Ik beloof dat iedereen een (minstens kort) antwoordje krijgt en de 3 vragen waarvan ik denk dat ik meest impact kan hebben, die krijgen een tijdsslot. Al veel zin in!

Geplaatst op 1 Reactie

Hoe De Helft Van 99 Ook 105 Kan Zijn

105

Zoveel bevlogen ambtenaren waren er vandaag op het online lunch-workinar dat ik gisteren met mijn collega’s organiseerde: ‘Bevlogen ambtenaren, betrokken partijen en een bevoegd minister’. Voor zij die het nog niet wisten, die minister in kwestie die erbij was, is Petra De Sutter. Van ambtenarenzaken. Jawel, wat had je gedacht 😉

Doel van dit ‘workinar’: 👉 van onderuit, als bevlogen ambtenaren, input geven aan de minister zelf én 👉 warm en bruisend verbinden onder gelijkgestemden van alle mogelijke overheden in deze afstandelijke tijden. Ja, ik heb soms zo van die zotte ideeen… 

99

Zoveel deelnemers waren er vooraf ingeschreven.

Ergens had ik horen waaien dat je bij een gratis webinar de helft van de ingeschrevenen mag verwachten. Dus

50

zouden dat er zijn. Maar ik dacht: wij zijn zovéél meer dan een gratis webinar, dit wordt een enorm waardevolle sessie met een gedreven groep mensen, wij gaan véél beter doen! Het werden er dus

105

Doink!! Dat wil dus zeggen dat er méér mensen zijn gekomen dan ingeschreven! Dat het hectisch was en mijn collega’s plots allemaal grote subgroepen moesten faciliteren, daar konden we even 10 seconden bezorgd over zijn… en toen déden we het gewoon. En hoe! “Bruisend. Energiegevend. Interessant. Top. Vlot… ” stroomde nadien uit de chat. Wat een plezier om deel te zijn van het team van De Betrokken Partij en te kunnen bouwen op bakken expertise en ervaring.

 

En jij? Was jij erbij?

Hoe was het voor jou? Wat zou ik het boeiend vinden als je dat zou delen onder mijn post op Linked In bij de opmerkingen.
 

Was jij er niet bij?

Dan heb je nu wel door dat je iets hebt gemist 😉 Maar geen nood, er komt meer. Waarom? Ja, dat is een heel verhaal,… heeft te maken met een ander feestje van ene Alexander op het kernkabinet 😉 En met succesvolle mensen die goed zijn in PlanB. En de mogelijkheden zien in de beperking. En van die dingen…

Wat er precies nog komt, dat hoor je hier snel! Via deze nieuwsbrief blijf je vers van de pers op de hoogte… houd het in de gaten.

En wil je nog meer van dat? Verbinden

..in deze belachelijk drukke tijden van afstand? Stevigheid als leidinggevende in een winter waar alles anders is? Kom meer te weten over het “Bevlogen Bazen Netwerk” dat op 10 december van start gaat, via de oranje knop hiernaast 👉

Bevlogen groet

Geertrui

PS:

Moet je nu wat weten? Petra De Sutter knipte vandaag het virtuele lintje door van BEVLOGEN AMBTENAAR – de podcast…. jamaar, dus in de Wetstraat 16, he! De eerste aflevering is een gesprek met de Minister herself. Kan jij nog eens in mijn arm knijpen en checken voor mij of het ook écht is? Klik op de groene knop hieronder en vertel het verder. 👇

Zo ging het er gisteren aantoe op ons workinar met Petra De Sutter en 105 anderen. Jammer dat je haar hier niet het virtueel lint ziet doorknippen van mijn podcast.  👉

Geplaatst op Geef een reactie

Verbinden vanuit inhoud

Heeft die zonnige herfstvakantie jou ook zo’n deugd gedaan?
Wat was jouw hoogtepunt van de vakantie?

Bij mij was het dat ik mijn pubers zo ver heb gekregen met hun moeder te gaan… eikes… wandelen… (eikes, met uw moeder dan nog 😉).  Ik mag dat dan niet met zoveel woorden zeggen want wandelen, dat kàn niet leuk zijn voor een 16-jarige. Maar mijn moederhart wéét dat zij er ook veel aan hebben gehad.
Het verbonden zijn met elkaar.
Wij als soort van clan.
Samen.
Gewoon.
Niets speciaals.

Ook al hebben àlle vrienden veel hippere ouders. Mogen die véél meer. Hebben die wél toffe broers en zussen. Is het eten daar lekkerder. En wonen die allemaal in veel mooiere huizen… Toch. Is het gewoon wij. Dat zo bijzonder is.


Meer dan ooit voel ik de nood aan verbinding.

En ik voel het bij veel mensen. De nood aan verbonden-zijn in afstandelijke tijden. Elkaar inspireren. Verse zuurstof van buitenaf. Als familie. Maar even goed met collega’s. En ook nieuwe boeiende en inspirerende mensen ontmoeten. 

En precies dat verbinden van gelijkgestemden in vreemde tijden is ook één van de redenen waarom wij volgende maandag, op 16 november het eerste lunch-WORKINAR organiseren: “Bevlogen ambtenaren, betrokken partijen en een bevoegd minister”.

Ik ben maandag tussen 12 en 14u de virtuele gastvrouw voor een bende warme wijze ambtenaren van allerlei soort. In het gezelschap van niemand minder dan ’s lands opper-bevlogen ambtenaar, Minister Petra De Sutter, gaan we samen op interactieve wijze onderzoeken hoe je als ambtenaar bevlogen bent en blijft. In deze tijden. En altijd. We wisselen uit, delen ervaringen en ontwikkelen nieuwe inzichten en ideeën. Verbonden vanuit inhoud. 

Onze ambitie: we inspireren de minister met wervelende en constructieve inzichten vanuit de praktijk. We ontmoeten gelijkgestemden en ervaren hoe je ook in afstandelijke tijden op bijzondere wijze kan verbinden met mensen (die je nog niet kent).

En weet je wat, als je snel bent kan je er nog bij zijn! Door de vakantie is alles trager gegaan en zijn er nog plaatsen. Dit is je unieke kans! Breng je bevlogen collega virtueel mee. 

Bevlogen groet
Geertrui

PS: Ik heb het nog nooit gedaan dus denk ik wel dat ik het kan... een droom waarmaken en radio maken. Op de dag van het workinar lanceer ik BEVLOGEN AMBTENAAR – de podcast. Check it out NU AL, in primeur en ontdek in de testaflevering mijn waarom van deze podcast. Abonneer je (klik op ‘VOLG’) en blijf steeds op de hoogte van nieuwe afleveringen. Ik kan het zelf nog niet goed geloven… het lijkt allemaal net echt 😉